Altweerterheide

Altweerterheide (LimburgsAltwieërthei-j) is een kerkdorp ten zuidwesten van de Nederlandse stad Weert. Altweerterheide is de meest westelijk gelegen plaats in Nederlands Limburg: het ligt op 3,8 km van België.

Het dorp dankt zijn naam aan het bos-, moeras- en heidegebied in het zuidwesten van Weert. Alt betekent oud, Weerter stamt af van de stad Weert en heide van de heidegronden; letterlijk vertaald is het dus Oudeweertseheide. De ontginning van het gebied rond Altweerterheide is pas begonnen in het begin van de twintigste eeuw. Dit leidde tot de bouw van verschillende boerderijen in het gebied. In de nabijheid bestond een kapel uit 1723. Later ontstond er een echte woonkern met het houten kerkje uit 1925 als centraal punt. Tot aan de Tweede Wereldoorlog woonden er slechts enkele tientallen gezinnen in de kleine woonkern rond de parochiekerk. Na de oorlog trokken veel jongeren uit het dorp weg om in de stad beter werk te zoeken. Dit zorgde voor een leegloop van het dorp. Na de oorlog werd er een grensovergang met België geopend en werd er een verharde weg aangelegd, de Bocholterweg . Hierdoor ontstond een route van België naar Weert, waar veel Belgische arbeiders dankbaar gebruik van maakten. Maar ook veel Nederlanders, die werkten in de steenkoolmijnen in België, legden de weg door Altweerterheide vaak af. De laatste jaren is er weer nieuwbouw gekomen in het dorp zoals Heidebeemd (2003) en Eigen Erf (2007). Deze straatnamen zijn afgeleid van de geschiedenis van Altweerterheide.

Voordat de gemeente Weert samengevoegd werd met Stramproy in 1998, bedroeg de oppervlakte ervan (3000 hectare) ongeveer een derde van die van de gemeente Weert. Het dorp telt in 2008 ongeveer 1100 inwoners. Altweerterheide is vooral een agrarisch dorp.

Verder is één van de eerste (voor Weert) volledig met duurzame materialen gebouwde, energieneutrale woonhuis verwezenlijkt aan de Heltenbosdijk. Het object is gelegen op het perceel, in de volksmond genaamd ‘Bergs Tieske’.